|
|
03 lipiec 2011
Głowa do góry - niebo w lipcu
|
Mamy już pełnię lata. Po 21 czerwca dni znów stają się coraz krótsze, a noce wydłużają. Na początku lipca dzień zaczynał się już o 4:19, a kończył o 21:00. Natomiast w ostatnich dniach miesiąca godziny te zmienią się na 4:53 i 20:30. Z kolei 4 lipca, Ziemia znajdzie się najdalej od Słońca. Dystans pomiędzy naszą gwiazdą i nami wyniesie wtedy około 152 mln km! To o około 5 mln km więcej niż w styczniu.
Niektórzy maja wakacje, niektórzy zaczęli właśnie urlop. Jeśli znajdziecie wolny wieczór, spójrzcie w niebo – zawsze jest na co popatrzeć, a już szczególnie latem. Rozpoczyna się letni sezon na roje meteorytów. W lipcu uaktywnia się kilka słabszych z nich. Najlepiej obserwacje zacząć w drugiej połowie miesiąca, po północy. Warto skupić się na gwiazdozbiorach Wodnika i Koziorożca – to w ich okolicach jest duża szansa, by dostrzec „spadającą gwiazdę”.
vietnamnews.biz Poznajecie gwiazdozbiór po prawej części zdjęcia?
To Byk i jego "świecące oko", czyli gwiazda Aldebaran.
Możemy także odszukać na niebie planety. Niestety, w lipcu nie zobaczymy Merkurego i Wenus. Ale pozostaje nam Mars, którego znajdziemy nad ranem w konstelacji Byka. Jowisz pojawia się w Rybach nad ranem, a Saturna ujrzymy wieczorami w Pannie. Aby podziwiać Urana i Neptuna, musimy poczekać do północy. Obserwujmy ich kolejno w Rybach i Wodniku.
Fazy Księżyca:
- nów – 1 VII godz. 10:54
- pierwsza kwadra – 8 VII godz. 8:29
- pełnia – 15 VII godz. 8:40
- ostatnia kwadra – 23 VII godz. 7:02
- nów – 30 VII godz. 20:40
|
|
Komentarze :):
0
|
|
14 czerwiec 2011
W ramionach Kasjopei
|
Jeśli spojrzycie w niebo w jakikolwiek dzień roku, to na tle Drogi Mleczne zobaczycie charakterystyczne W, które składa się z pięciu gwiazd budujących gwiazdozbiór Kasjopei. Zachęcam Was do przyglądnięcia się tej konstelacji: jest bardzo łatwa w rozpoznaniu, a co ważniejsze, znajdziecie w niej wiele obiektów nieba głębokiego. To niektóre z nich:
- NGC 663 – gromada otwarta, odkryta przez Williama Herschela w 1787 roku
 helixgate.net
- M103 - nazywana także NGC 581, oddalona od nas o ponad 8 tysięcy lat świetlnych gromada otwarta, którą tworzą 172 gwiazdy
nightskyinfo.com
- NGC 281 – wielki świecący obłok gazowo-pyłowy, w którym powstają gwiazdy. Położona jest w jednym z ramion naszej galaktyki, w ramieniu Perseusza. Znajduje się w odległości 9500 lat świetlnych od Ziemi. Jest nadal aktywna, co oznacza, że wciąż tworzą się w niej nowe gwiazdy dostarczające jej energii.
 desktopia.net
Nie zapomnijcie o jutrzejszym zaćmieniu Księżyca :)
|
|
Komentarze :):
0
|
|
04 czerwiec 2011
Sami?
|
Czy życie jest zjawiskiem powszechnym w kosmosie? Jeśli tak, to czy znajduje się miliony lat świetlnych stąd, czy może rozwinęło się tuż niedaleko nas? A może to my jesteśmy tymi wyjątkowymi istotami, które są tak wystarczająco dobrze rozwinięte na drodze ewolucji, że jako jedyni w kosmosie możemy zadać sobie takie pytanie?
Ludzie z natury są ciekawscy. Gdybyśmy już od czasów starożytności nie zastanawiali się nad istotą otaczającego nas świata, jego budową i genezą, dalej komunikowalibyśmy się za pomocą dymu z ognisk. Ale było inaczej. Ludzka ciekawość i chęć poznania doprowadziła do tego, że zeszliśmy z drzew i dziś jesteśmy tacy jacy jesteśmy. Mamy sposoby (lub jesteśmy w trakcie ich realizacji), które pomogą nam odpowiedzieć na powyższe pytania.
Chyba najlepiej działającym programem badawczym poszukującym pozaziemskich cywilizacji jest SETI. Cały projekt narodził się w 1960 roku, a jego głównym założycielem jest astronom i astrofizyk Frank Drake. SETI do badania wybiera gwiazdy położone w odległości około 150 tysięcy lat świetlnych od Ziemi. Potężne radioteleskopy na całym świecie spędzają nawet 10 godzin na badaniu jednej z nich. Analizując sygnały radiowe, złożone komputery naukowców na pewno dadzą znać o jakimś zakłóceniu, które wskazywałoby na obcy sygnał, pochodzący od innych mieszkańców kosmosu.
Wspomniany już Frank Drake nie zasłyną jedynie ze stworzenia SETI. W 1961 roku opracował równanie, które pozwala wyliczyć, ile cywilizacji znajduje się we wszechświecie. Oto ono:
Odczytamy je następująco:
N- liczba cywilizacji w Drodze Mlecznej, które są w stanie nawiązać z nami kontakt;
R*- liczba gwiazd w naszej galaktyce;
Fp- procent gwiazd mających układy planetarne
Ne- liczba planet, na których występują sprzyjające warunki do powstania życia;
Fl- procent planet, na których powstało życie;
Fi- procent czasu, przez jaki istnieje inteligentne życie;
Fc- procent cywilizacji, posiadających środki komunikacji międzygwiezdnej;
L- średni czas, przez jaki istnieją cywilizacje w stosunku do wieku galaktyki.
Zabieracie się do liczenia? Jeśli jesteście w stanie to zrobić, szacun! Ja dla mniej wytrwałych podam wynik: otóż, teoretycznie, w naszej Drodze Mlecznej istnieje 20 tysięcy inteligentnych cywilizacji. Liczba wydaje się wysoka, więc gdzie się te wszystkie istoty podziały? Dlaczego się z nimi nie przywitaliśmy?
I dobrnęliśmy do paradoksu. Wyraża on sprzeczność pomiędzy wysokimi oszacowaniami prawdopodobieństwa istnienia pozaziemskich cywilizacji i brakiem jakichkolwiek obserwowalnych śladów ich istnienia. Enrico Fermi jako pierwszy prosto i konkretnie zadał pytanie: „Gdzie Oni są?” Fermi i wielu innych naukowców zastanawia się, gdzie podział się E.T. Ich niepewność i bezradność ukazuje właśnie ten paradoks. Ciągle nie wiemy, dlaczego do tej pory nie mieliśmy tej przyjemności lub nieprzyjemności spotkać się z Obcymi.
Z jednej strony równanie, z drugiej sprzeczność. Z jednej strony bogata cywilizacja w której żyjemy, a z drugiej ogrom wszechświata i jego sekrety. Co albo kogo kryją w sobie odległe galaktyki? Co znajdziemy na planetach naszego układu? Pytaniami zaczęłam i pytaniami niestety skończę. Jednak jednego jestem w stu procentach pewna: sami nie jesteśmy. I czy są to mikroorganizmy zakopane pod piaskami Marsa lub sztuczna inteligencja mieszkająca w galaktyce Andromedy – nasze pochodzenie jest wspólne i prędzej czy później, spotkamy się :)
|
|
Komentarze :):
0
|
|
28 maj 2011
"Z wizytą na czerwonej planecie"
|
W ubiegłym wieku na świecie, szczególnie w Stanach Zjednoczonych, szerzyła się tzw. marsmania. Tajemniczy spadek statku kosmicznego w Roswell oraz fantastyczne książki o inwazji Marsjan na Ziemię tylko pogłębiały wiarę ludzi w to, że naszą planetę opanowała obca cywilizacja. Kiedy w 1938 roku w jednym amerykańskim radio czytano rozdziały książki „Wojna światów” Wellsa, wielu ludzi naprawdę uwierzyło w atak na Ziemię kosmicznej cywilizacji. A jakie jest nasze dzisiejsze spojrzenie na Czerwoną Planetę? Aby znaleźć odpowiedź na to pytanie, prześledźmy historię badań Marsa. Rozpoczniemy ją od najwcześniejszych misji, a skończymy na tej trwającej obecnie.
W skład misji Mariner (pl. Żeglarz) wchodziło łącznie 10 sond. Ich głównym zadaniem było zbadanie planet położonych w najbliższym sąsiedztwie Ziemi. Dzięki nim mogliśmy po raz pierwszy oglądnąć z bliska powierzchnię Merkurego oraz Marsa. W 1956 roku jedna z sond przeleciała nad powierzchnią Czerwonej Planety, lecz nie odkryła śladów żadnej z obcych cywilizacji. Przesłała na Ziemię zdjęcia pustynnej i nieprzyjaznej planety usianej kraterami. 11 lat później lądowniki Viking 1 oraz 2 osiadły na skalistej powierzchni. Vikingi także nie znalazły na niej życia.
Mars sfotografowany przez sondę Mariner9 theregister.com.uk
Zdjęcia przesłane przez ten statek są bardzo wysokiej jakości, co bardzo ucieszyło naukowców. Wykonane fotografie przedstawiają min. marsjańskie góry pokryte suchym lodem, czyli zamarzniętym dwutlenkiem węgla.
Ten krater meteorytowy jest cztery razy większy od krateru w Arizonie! utahskies.org
Lądownik spoczął na Marsie w amerykański Dzień Niepodległości w 1997 roku. Najważniejszą jego częścią był łazik Sojourner – pierwszy pojazd mechaniczny sterowany z Ziemi. Dzięki tej misji otrzymaliśmy kilkanaście tysięcy zdjęć Marsa oraz poznaliśmy panujące na nim warunki pogodowe.
To pierwszy statek kosmiczny wysłany na Marsa przez Europejską Agencję Kosmiczną. Mars Express znalazł się na orbicie w grudniu 2003 roku. Jednym z celów misji było wykonanie mapy topograficznej Marsa. Niestety, łączność z wypuszczonym z sondy lądownikiem Beagle 2 została utracona. Sonda natomiast odkryła dowody świadczące o istnieniu oceanu pod powierzchnią Czerwonej Planety.
Tę misję tworzą dwa lądowniki: Spirit (duch) oraz Opportunity (okazja). Pierwszy z nich wystartował na pokładzie rakiety dziesiątego czerwca 2003 roku, a drugi niecały miesiąc po swoim towarzyszu. W styczniu 2004 roku wylądowały po przeciwległych półkulach planety. Spirit badając marsjańskie skały, odnalazł w nich krzemiany – związki powstające jedynie w obecności wody! Opportunity odkrył skały osadowe – kolejny dowód potwierdzający dawne istnienie wody na naszym kosmicznym sąsiedzie. Pojazdy przeprowadzały również obserwacje astronomiczne: fotografowały Słońce razem z tranzytem marsjańskich księżyców oraz fragment konstelacji Oriona i „spadającą gwiazdę”. Obydwa urządzenia stały się chlubą inżynierów i naukowców: są niesamowicie odporne na trudne warunki panujące na Marsie, min. niską temperaturę i burze piaskowe. Dzięki nim nauczyliśmy się budować maszyny zdolne do przetrwania w niegościnnych obszarach.
nasa.gov
Wszystkie wyżej wymienione programy badawcze pozwolą nam na jeszcze lepsze przygotowywanie następnych kosmicznych projektów. Wygląda na to, że marsjańska inwazja nam nie grozi. Pamiętajmy jednak, że Wszechświat jest tak nieprzewidywalny, że wszystko może okazać się możliwe. |
|
Komentarze :):
0
|
|
27 maj 2011
Głowa do góry - niebo w czerwcu
|
I nadszedł pierwszy z letnich miesięcy – czerwiec. Mamy teraz najdłuższe dni: na początku miesiąca Słońce wschodzi o 4:21 i zachodzi o 20:47, a na początku lipca dzień rozpocznie się o 4:18, a zakończy o 21:01! Wyczekujmy lata 21 czerwca o godzinie 19:16.
W czerwcu możemy oglądać rój meteorów. Bootydy promieniują od 22 czerwca do 2 lipca, a ich maksimum wypada 27 czerwca, na godzinę 23.00. Meteory będą wybiegać z konstelacji Wolarza, którą znajdziemy na południowym niebie. Przewiduje się nawet kilkadziesiąt meteorów na godzinę!
Mgławica planetarna IC 6210 w konstelacji Herkulesa forum.davidicke.com
Merkurego i Wenus nie zobaczymy w czerwcu, natomiast Mars będzie widoczny pod koniec miesiąca nad ranem w gwiazdozbiorze Byka. Jowisz także widoczny nad ranem, lśni w Rybach, a pod koniec czerwca w Baranie. Saturna wypatrujmy wieczorami w Pannie. W połowie czerwca nastąpi zaćmienie Księżyca. Całkowite zakrycie naszego satelity potrwa od 21:22 do 23:03.
Fazy Księżyca:
- nów – 1 VI o godz. 23:03
- pierwsza kwadra – 9 VI o godz. 4:11
- pełnia – 15 VI o godz. 22:14
- ostatnia kwadra – 23 VI o godz. 13:48
|
|
Komentarze :):
0
|
|
15 maj 2011
"Posłaniec dotarł do celu"
|
Merkury jest najmniej poznaną planetą w naszym Układzie. Długo nie mogliśmy oglądać zdjęć aż połowy jego powierzchni. Aż do 17 marca. To właśnie od tego dnia Merkurego okrąża pierwszy w historii orbiter! Nazywa się Messenger, od pierwszych liter wyrazów określających całą misję – Mercury Surface, Space Environment, Geochemistry and Ranging.
Najwcześniejsze zdjęcia sonda wykonała 26 marca. Dzięki kolejnym fotografiom bardzo prawdopodobne jest, że naukowcy stworzą kompletną mapę Merkurego. Sonda będzie okrążać planetę na wysokości 30 km od powierzchni globu. Dzięki temu dostarczy nam zdjęć o wysokiej jakości. Będzie także poddawała próbie sprzęt i cenną aparaturę. Jej konstruktorzy są ciekawi, jak wyposażenie będzie się sprawować w odległości 50 mln km od Słońca. Za około rok misja zakończy się, sonda rozbije się o skały Merkurego. Miejmy nadzieję , że cała misja powiedzie się.
Na zdjęciu widać duży krater Debussy. Dzięki Messenger'owi widzimy po raz pierwszy obszary południowego bieguna planety. eideard.wordpress.com
|
|
Komentarze :):
0
|
|
05 maj 2011
Wędrówki po nocnym niebie - Herkules
|
Naszym dzisiejszym bohaterem jest Herkules – gwiazdozbiór, który od maja przez całe lato będzie doskonale widoczny na niebie.
Herkulesa znamy z mitologii. Jego ojciec, Zeus, już od samych narodzin syna troszczył się o jego siłę i odwagę. Starania ojca nie poszły na marnę – wiele bohaterskich czynów dzielnego Herkulesa zostało utrwalonych na niebie w postaci konstelacji, jak i również sama postać mitycznego bohatera.
Jak rozpoznamy Herkulesa na niebie? Znajduje się on w pobliżu Lutni i na nasze szczęście jest całkiem sporych rozmiarów. Jego „tors” tworzą cztery gwiazdy układające się w charakterystyczny kwadrat. Od kwadratu odchodzą jego „nogi” oraz „ręce”.
M92 our-universe-today.com
We wnętrzu gwiazdozbioru znajdują się jedne z najbardziej znanych gromad kulistych: M13 i M92. Można je dojrzeć nawet gołym okiem, podczas pogodnej i ciemnej nocy. Warto do ich oglądania użyć lornetki, ale jeśli zechcielibyśmy rozróżnić w nich pojedyncze gwiazdy, należy użyć teleskopu. W obrazie z lornetki zobaczymy je jako dwie mgliste plamy.
- M13 (NGC 6205) to najjaśniejsza gromada ze wszystkich na półkuli północnej. Zajmuje na niebie obszar o średnicy dwóch trzecich tarczy Księżyca w pełni. Tworzy ją około 300 tysięcy gwiazd, które jako pierwszy odkrył Edmund Halley.
- M92 (NGC 6341) jest mniejsza od swojej koleżanki, a na niebie zajmuje obszar jednej trzeciej tarczy Księżyca w pełni. Została niezależnie odkryta przez Johann’a E. Bode i Charlesa Messier’a. Za 12 tysięcy lat M92 stanie się gromadą polarną! Wskutek zmian osi ziemskiej jej nowe położenie będzie oddalone o niecały jeden stopień kątowy od północnego bieguna Ziemi.
 M13 cs.astronomy.com
Dystans pomiędzy dwoma gromadami wynosi 25 tysięcy lat świetlnych, a gwiazdy są w nich położone losowo i co najważniejsze, powstały niemal 13 mld lat temu! Jeśli posiadacie teleskop, użyjcie go do ich oglądania. Będziecie patrzeć na jedne z najstarszych gwiazd w kosmosie! Jeśli tylko się wypogodzi, chwytam swoją lornetkę by oglądać te wspaniałe „mgiełki”.
To już 100. notka na tym blogu :)
|
|
Komentarze :):
0
|
|
04 maj 2011
Głowa do góry - niebo w maju
|
Nadszedł maj – przedsmak lata. Oczywiście przedsmakiem lata nie możemy nazwać kilku wcześniejszych dni, ale miejmy nadzieje że kolejne będą już coraz cieplejsze. Słońce będzie nas ogrzewać mocniej i dłużej: na początku maja dzień rozpoczął się o 5:06 a zakończył o 20:01, natomiast pod koniec miesiąca Słońce wzejdzie już o 4:22 żeby zniknąć za horyzontem o godzinie 20:46.
W maju na niebie zagości kolejny rój meteorytów. Tym razem będą to Eta Akwarydy, których możemy już wyglądać od 19 kwietnia do końca maja, a ich maksimum wypada 6 dnia tego miesiąca. W nocy skierujmy wzrok na konstelację Wodnika, to stamtąd będą „wybiegać” meteory. Obserwacje najlepiej rozpocząć po północy. Na niebie widnieją również w całej okazałości Lew, Herkules, Panna i Wolarz.
capella-observatory.com IC 4665 gromada otwarta w Wężowniku
W tym miesiącu planety mają się następująco: Merkurego odnajdziemy w Rybach, a pod koniec maja w Baranie, tuż przed wschodem Słońca. Wenus znajduje się blisko Merkurego, tak jak i Mars. Rankiem poszukajmy także Jowisza , który w pierwszych dniach maja znajduje się blisko Marsa. W gwiazdozbiorze Panny wyglądajmy Saturna, Urana natomiast przed wschodem Słońca w Rybach.
Fazy Księżyca:
- Nów: 3 V godz. 8:51
- Pierwsza kwadra: 10 V godz. 22:33
- Pełnia: 17 V godz. 13:09
- Ostatnia kwadra: 24 V godz. 20:52
|
|
Komentarze :):
0
|
|
Księga gości
| O mnie |
 |
| mimosa18 |
|
Andrychów |
|
| Mając wolne wieczory, wyruszam w podróż po najdalszych zakątkach nieba, by poznawać tajemnice Wszechświata... |
| Zobacz mój profil |
|
| Statystyki |
Liczba osób, które odwiedziły bloga:
21731
|
Liczba osób, które skomentowały bloga:
108
|
|
Liczba osób, które wpisały sie do Ksiegi Gosci:
14
|
|
| << | Styczeń 2012 | |
| Pon | Wt | Śr | Czw | Pią | Sob | Nie |
| | | | | | 1 |
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | 31 | | | | | |
Jeśli chcesz się ze mną skontaktować, napisz: ulaoboza@gmail.com Chętnie odpowiem na pytania, udzielę kosmicznych wskazówek :)
Bibliografia:
- ,,Gwiazdy i planety - jak je odszukać, poznać i polubić" Joachim Erkutt, wyd. Muza SA
- ,, Astronomica" - wyd. angielskie, Sir Patrick Moore, Fred Watson
- ,, Jeszcze krótsza historia czasu" - Stephen Hawking, Leonard Mlodinow, Zysk i S-ka Wydawnictwo
- ,, Niebo na dłoni" - Eduard Pittich, Dusan Kalmancok, Wiedza Powszechna - Warszawa
-,,Gwiazdy i planety" - John Duncan, Parragon
- ,,Wielki atlas kosmosu" - Mark A. Garlick, Wil Tirion, wyd. Buchmann
-,,Dzieje myśli kopernikowskiej" - Tadeusz Przypkowski, wyd. MON
- ,,Meteoryty - oblicza gości z kosmosu" - Andrzej Manecki, wyd. BOSZ
|
